úff.....

tíu mínútur í kóræfingu.

Mig langar á hinseginn æfingu, ég er bitur.

Sit hérna á bókasafni Kvennaskólans góða og er alveg strekkt í baki, ´fótum og öxlum því ég er að berjast við að halda mínum þreytta skrokki í ákveðinni stöðu svo hann hallist ekki aftur með tölvustólnum. Afhverju? Jú afþví að í hvert sinn sem ég hreyfi þennan stólfjanda heyrast svona miður falleg hljóð sem minna mjög svo á ónefnt búkhljóð sem ber með sér vonda lykt. Og stelpa úr kórnum situr vð hliðina á mér og ég vil helst ekki að hún fari að ímynda s´´er að e´g sé með eitthvað vandamál.

Úff hvað lífið er erfitt.

ég held að málið sé að skrópa á kóræfingu, fara heim og sofa, borða innihaldsríka heita máltíð, þrífa sig og fara svo og prófa magadans með Katí og Sauði.

Falleg og heillandi hugmynd en ekki séns á henni, kórinn er óumflýjanlegur. ÉG er heppin ef ég næ magadansinum af ofantöldu og þa´verð ég líklega þreytt, svöng, úrill og ófersk.

Verði ykkur þessi ánægjulega lesning að góðu og vinsamlegast skiljið eftir komment.

úúúúúúúúúúúú, það er allt fullt fullt af snjó hérna í Reykjavíkinni góðu. Voða fallegt, en veit bara ekki alveg hvort að ég elska snjóinn eða hata hann.

Vissulega var ég sjúklega pirruð á honum í gærmorgunn þegar ég kom út og ákvað að hoppa yfir snjóugar útitröppurnar heima en mistókst það og endaði á hliðinni útí skafli. ÉG var líka pirruð á því að vera í blautum sokkum allan daginn af því að stígvélin mín voru fjarri góðu gamni (önnur í láni norður í sveitinni og hin í viðgerð og ég þurfti að plampa á fjólubláum kawasaki skóm í skólann. ÉG leit út eins og snjóug kind í gær eftir að hafa fengið þá snilldarhugmynd að stoppa í Hagkaup á leiðinni heim eftir bók og kexi og labba svo kílómetra heim í rosalega mikilli snjókomu. Ákvað að það væri aldeilis minnsta mál í heiminum, og stökk tveimur klukkutímum eftir út í strætóskýli óendanlega fersk. Eða var þannig í tvær mínútur þangað til að ég var aftur komin í fallega kindahaminn og andlitið komið niður á kinnarnar. Labbaði voða virðuleg inn í strætóinn og þóttist ekki taka eftir undrunaraugnaráði litlu fullkomnu 13 ára gelgnanna fremst í strætónum. En afþví að það þarf svo lítið til að gleðja hana mig tók ég gleði mína aftur þegar ég komst niður í skóla á Fúríukynningarfund og hitti öll yndin mín þar.

Gleðin náði hámarki þegar brjálæðislegur snjóslagur braust út við það að dusta af bílnum hennar Hugrúnar þar sem hún ætlaði að skila okkur Berglidi og sAuði heim. Íhíhíhíhíhíhí gaman í snjóslag. Svo var meiningin að keyra mig heim, en þá gerðist svoldið alveg stórhneykslanlegt! Einhverjir krakkakjánar köstuðu snjóboltum í drossíuna hennar Hugrúnar, og þá var ekki aftur snúið. Auður stakk upp á að við færum og berðum þá. Sem við gerðum í meginatíðunum. Nema við köstuðum snjóboltum í þá. Það var geðveikt stuð Var búin að gleyma hversu gaman er að fara í góðan gamaldags snjóslag Nema við flúðum þegar níu ára strákur fór að grýta grjóthörðum snjóboltum í okkur og actually hitti. Þetta var samt gaaaaamaaan

Ekkert að frétta héðan nema ég er að fara norður á morgunn Það er gleði gleði Svo er bara að fara að hlakka til Fúríuferðarinnar. Mjög hollustusamleg og siðsamleg ferð á Hvolfsvöll með öllum flippurunum úr leikfélaginu. OG ég get ekki beðið Gleði gleði

Ég var að passa í gær. Og ekkert með það nema að ég hef örugglega verið mjög niðurdrepandi félagsskapur fyrir frænda minn sem er 9 ára. Blessuð börnin voru búin að velja sér mynd að horfa á sem ég get nú ekkert sagt að ég hafi hoppað yfir af spenningi enda vaxin upp úr barnamyndum fyrir nokkuð löngum tíma. En ekki leið á löngu þar til ég var farin að fylgjast með söguþræðinum af spenningi og skjóta reglulegum kommentum inn. Ástæðan fyrir þessari óvenju miklu athygli var það að litli tíu ára pattinn í myndinni var svona líka rosalegur sjarmör og var svona yfir sig ástfanginn af aðalkvenhetjunni og sýndi það svo vel að ég var orðin hissa á því að hún skyldi ekki löngu vera búin að henda sér á hann með kossum. Aumingja litli frændi minn fór eðlilega alveg í flækju þegar stóra frænka hans kveinaði hvað þetta væri sætt, ómægooood þetta er æði, afhverju byrja þau ekki saman?? Svo fór ástarvælan af mér og ég hneykslaðist á því að stelpan og strákurinn giftust bara að eilífu af því að þau kysstust einu sinni ,,eins gott að þetta er ekki svona í alvörunni krakkar mínir haaa?" Krakkarnir skildu ekkert í þessu kommenti. Svo að síðustu sat ég á hjánum í sófanum og hálfargaði á sjónvarpið að þetta ætti ekki að enda svona, þau ættu að vera saman um alla eilífð, ekki vera aðskildir elskendur í tveimur heimum.

Einhvernveginn sá ég það ekki fyrir að ég myndi sogast svona svakalega inn í barnamynd. En eitt er víst, ef ég skyldi einhverntíma í fjarlægri framtíð eignast strák ætla ég að kaupa þessa mynd handa honum. Hann gæti lært ýmislegt af þessum eðal sjarmör.

Góð saga!

En frá þessari góðu sögu þá er ég með fréttir: Check out the sviðsmaður!

Já sko þetta er ég.......

Komst ekki inn í leikritið svo ég fór bara að gera það næstbesta. SVo var mér allavega sagt þegar ég skráði mig í þetta. Ég er mjög hamingjusöm með þetta og alveg sjúklega spennt að byrja. Vildi bara að ég vissi hvað sviðmenn gera......kannski ég ætti að gúggla það?

Gúgglinggúgglinggúggling...............

Aha, hér er talað um einhver Hlyn sviðsmann og hann gott fólk hífir upp sviðsmyndina. Semsagt, ég er að fara að hífa upp sviðsmynd. Gaman af því.

En ætla að fara að skilja við tölvuna. Búin að liggja í leti í allan dag og nammi, lestur, sjónvarpsgláp og góð róleg tónlist eins og Sprengjuhöllin, All Saints  og Cardigans er málið í dag. Ætla bara að vera dugleg á morgunn. Dugleg að fara í Kringluna því ég þarf að kaupa mér grímubúning.Og ætla að draga einhvern sakleysingjann með mér í búðir, einhver sem veit ekki hvað ég er lengi að ákveða mig. Búningurinn minn er nefnilega búinn að umbreytast frá síðasta bloggi, búinn að skipta um stíl og þjóðerni. Sokkabönd og alpahúfa eru must. Einnig frönskukunnátta.

Komment eru líka must.

Bæjó

Mig langar ekki að horfa á Trabant tónleikana sem eru í sjónvarpinu, misssti áhugann á Samfés í fyrra þegar söngvarinn sýndi helmingi ungling landsiins hvernig ætti að hrista magann sinn.............. svo ég ætla bara að blogga í staðinn um endurkomu mína hingað í Sincity.

Skólinn byrjaði af fullum krafti á mánudaginn, og þá meina ég af fullum krafti, fengum ekki einu sinni neitt krúttlegt spjall um jólafríð frá umsjónarkennaranum. Það var nú samt ósköp gott að sjá og knúsa fast allt kvennófólkið eftir að hafa verið út á landi í nærri þrjár vikur .Skólinn er orðinn svo langur að það reynir á sálina, en litla sálartetrið mitt tók skólann samt í sátt þegar það skottaðist með mér, Katí og Völu í Kringlunni. Þar bættist  enn einn kjóll í kjólasafnið mitt, og ég fékk hláturskast þegar einn afgreiðslumaður gerðist mjög svo kammó við Völu og fór að dást hástöfum af hárinu hennar (hún er nú reyndar með alveg æðislegt hár).  Mc Flurry á stjörnutorginu, skagfirsk sveifla í mátunarklefa í Spútnik, og vandræðaleg móment í töskugeymslunni þar sem ég lýsti því yfir að það væru einhverjir kallar að glápa á okkur um leið og þeir gengu fram hjá, þetta var semsagt hin besta ferð.

Í gær fór ég blind í skólann og plampaði þess vegna upp allan Laugarveginn í linsubúð. Svo fó rég í Bónus og keypti mér dýrindis núðlusúpu, eða hún var dýrindis alveg þangað til ég smakkaði hana og munnurinn minn byrjaði að loga af of miklu kryddi. Þá fattaði ég að þessi kjánalegu appelsínugulu strik framan á dósinni ætti líklega að vera eldur. Svo var kóræfing svo ég hafði nákvæmlega fjörtíu mínútur til að slaka á heima áður en ég fór aftur niður í bæ til að fara á langþráða spunaæfingu. Spuni er æði. Það er æði að verða illt í maganum af hlátri. Það er æði að leika sér. Það er æði að hitta Auði, Sigríði, Hugrúnu, Rúnu, og hina í spunagenginu sem ég sé ekki á hverjum degi. Það er æði að sleppa sér. Míloooov.

Og í dag spunnust heitar umræður um búninga á grímuballi Kvennó sem btw er eftir mánuð. Tekin var ákvörðun um minn búning, og í framhaldi af því tók Katí mig í meikóver og gerði mig voooooooða fína og sæta og ákvað búning fyrir mig. Mjög þægilegt.  Flipp þar í allan dag og svo heim að borða borða borða og bíða eftir mor sem er að koma í bæinn í kvöld

Litla systir mín er að hneykslast á búningnum mínum fyrir grímuballið. Sá  sem getur giskað á búninginn minn er snillingur og ég mun hrósa snilli hans opinberlega í næsta bloggi.

Látið nú kommentakerfið springa af giskum, hvernig búningi hneykslast 13 ára saklaust yndi úr sveitinni á án þess að sincity mærin systir hennar hlusti á hana?

Giskgisk

Þegar ég ákvað að opna bloggsíðu var ég með ákveðnar hugmyndir um hvernig hún ætti að vera. Ég ætlaði að hafa hana rooooosalega sæta og karaktermikla með hellingi af persónuleikaprófum og sögum og blaðri eftir sjálfa mig. Ég ætlaði að hafa linka yfir á aðrar síður þar sem stæðu ekki nöfnin heldur eitthvað sniðugt eins og ,,yndisfögru menntaskólamærarnar” eða ,,Katí Skagafjarðar!”. Svo ætlaði ég að hafa helling af skemmtilegum flippmyndum eða voða krúttaralegum mómentmyndum sem væru mjög tíbískt blog.central. merktar. Ooog síðast en ekki síst ætlaði ég að skrifa rosalega krúttleg blogg þegar hátíðir gengu í garð með textum eins og : GLEÐILEG JÓL elsku krúttin mín, hafið það nú æðislega gott um jólin, munið að finna jólafriðinn, og verið þakklát fyrir jólin ykkar. Sjáumst svo aftur í skólanum elskur  

Þetta síðasta var ég svo að hugsa um af og til um jólin og svo áramótin, hvort að ég ætti nú ekki að kveikja á tölvunni og skrifa eitt lítið sætt blogg. En ég bara nennti því alls ekki.  En núna er ég búin að ákveða að mér ætli að standa á sama um þetta því þó þessi ímynd um bloggsíðu hljómi vel þá er hún svoldið stöðluð og ég vil ekki vera stöðluð. 

Einu sinni vildi ég alveg innst inni meira en allt annað að vera alveg stöðluð að nútímaímyndinni um ungling. Vera í nákvæmlega sömu fötunum og staðalímyndin, umgangast nákvæmlega sama fólkið, og tala, vera og láta eins og hún. Afþví ég var eins langt og ég mögulega gat frá því að vera eins og hún. En núna langar mig meira en allt annað að vera fullkomnlega ánægð með sjálfa mig nákvæmlega eins og ég er án þess að ég þurfi að vera að elta einhverjar kröfur.

Áramótaheitið mitt er að vinna í því, því þó ég sé bara nokkuð ánægð með mig eins og ég er þá má alltaf bæta um betur. Þar að auki er staðalímyndin hrunin, alls staðar heyrir maður raddir sem segja að best sé að vera maður sjálfur og þá geta þeir sem aldrei féllu að staðalímyndinni , eins og ég, komið úr felustöðunum, hoppað upp í loftið af kæti og verið þeir sjálfir. Þannig líf er besta líf sem hægt er að eiga.  

Árið 2007 var frábært ár.

Árið 2008 verður enn betra.

Gleðilegt nýtt ár ástkæra fólk, þetta var nýársbloggið mitt.

Ég man alls ALLS ekki eftir því að hafa nokkurn tíma á þessu ári verið eins ósátt við veðrið og akkúrat núna! Vibbaleg rigning og rok sem er að reyna að rífa þakið af húsinu mínu. Þetta væri svo sem ekkert það slæmt ef að ég væri ekki búin að plana það að fara á Von ballið út á Krók. OG nú fæ ég bara líklegast ekkert að fara þó ég hafi margar ástæður. 

Ø       Mig langar að dansa. Líkaminn argar á hreyfingu eftir að hafa dottið ofan í kökuboxin og týnst og næstum því drukknað í appelsíni. Snjórinn úti er honum ekki bjóðanlegur (minni á að það eru jól) og það felst takmörkuð hreyfing í því að liggja undir sæng að horfa á þriðju seríu af Desperate housewifes.

  Ø       Ég hef aldrei farið á ball með Von. Þetta er svoldið stór játning, svona pínu eins og að koma út úr skápnum sem gerfi Skagfirðingur. Ég hef farið á mörg böll með Geirmundi en barasta aldrei með Von. Fylltist ekki einu sinni stolti eins og flestir Skagfirðingar þegar þeir kepptu í Eurovision, lá bara með tærnar út í loftið og hló að laginu hans Jónsa. 

Ø       Nýji svarti kjóllinn minn og fjólubláa glænýja djammtaskan mín eru búin að koma inn samviskubiti hjá mér, ég argaði upp af gleði yfir þeim á aðfangadagskvöld og fullyrti að þetta færi með á djammið.........nú í kvöld átti að nota þau og þau örugglega mjög spennt, en neinei. Þau hata veðrið örugglega meira en ég. 

Ø       Svo fær hinn helmingurinn af Skagafjarðarförunum úr Reykjavík að fara á ball og ég er abbó.  Æj væl, ég ætlla að fara og skammast út í veðrið og vorkenna sjálfri mér og grenja ofan í koddann og stara út í loftið í einhverja klukkutíma og vera emo.

Æj eða nei, ég kann ekki að vera emo.......

Kannski ég fari bara og horfi á Family Guy

  Komment eru vel þegin frá þessu ósýnilega fólki sem er að heimsækja síðuna mína og gleyma að kvitta fyrir komuna.  

Bæ snúðar

Mmmmmmmmm, jólafríið mitt er fyrir alvöru byrjað. Nú get ég bara byrjað að slaka á hérna heima í sveitinni, en það gat ég alls ekki í Reykjavík vegna jólagjafakaupa, kórsins, og bara meiri jólagjafainnkaupa...............Það var yndislega yndislegt að koma á Krókinn sem var skreyttur eins og það væri í keppni um jólabæ, og koma svo heim þar sem seríur eru í hverjum glugga og faðma ALLT og alla og setjast svo niður og borða heimabakaða pitsu, ummmmmm..............Hláturinn hans pabba hljómar sem hörpuhljóm,ur í eyrum mér, rifrildi við Þóru eru allt í einu skemmtileg og systraleg og hundarnir mínir eru yndisleg dýr sem elska mig svo mikið að þau rennvæta mig með kossum.

Annars var ég á jólaballi Kvennaskólans í gærkveldi. Það var mjööööög skrautlegt og eins og vanalega mjög mörg fyndin augnablik. Ég var ekki fyrr komin inn úr dyrunum en allt of sterk manneskja dró mig bókstaflega upp á svið, þar var mikið af snúrum og ég hélt eitt skelfilegt augnablik að elskan sem dró mig myndi rota sig við að detta um snúrurnar...........svo kom öryggisvörður og dró okkur niður og þá kom annað skelfilegt augnablik þar sem ég hélt að hann myndi henda okkur út, en það gerðist nú sem betur fer ekki...........

En já ballið var allvega frábært, nóg af yndislegum danspartnerum sem gátu þó ekki haldið sér saman í einum hóp svo ég fékk athyglisbrest og flakkaði um á milli hópa allt kvöldið. En ég allavega dansaði nærri því af mér tærnar og gat ekki labbað heim.

Og svo og svo og svo........! Ætlaði konan í fatahenginu að stela af mér kápunni! éG týndi miðanum mínum, og beið bara þar til allir voru farnir opg kápan mín var ein eftir, og lýsti þá kápunni nákvæmlega go símanum mínum líka og veskinu og leggingsinu sem ég var var með í vasanum. Konan trúði mér ekki og kallaði á öryggisvörð. Mér fannst hún leiðinleg og ákvað að hún væri hæna.

Hæna (við öryggisvörð): Sko þessi stelpa segist eiga þessa kápu en er ekki með miða!

Öryggisvörður: Nú, og hver er kennitalan þín?

Ég: Öööööö(ég get aldrei munað kennitöluna mín strax) 111291*****! **HAHA**

Öryggisvörður: Heyrðu þú hikar, en ég er að hugsa um að sleppa þér því myndin er svo lík þér. En þá verður það heimavinnan þín að læra kennitöluna þína fyrir næsta ball.*hlær að eigin fyndni*

Ég: **GOSH**

Hæna: Bíddu, ég er ekki að kaupa þetta, heyrðu hvenær áttu afmæli??

Greinilega að fíla sig sem Charlie´s angel, svo mikill var ákafinn

Ég: **Díses kræst** 11.desember fædd 1991..........þú sérð það sko á kennitölunni

Hæna: Ummmmm *kjánasvipur*

Ég : Má ég fá kápuna mína, klukkan er orðin hálftvö og ég er of ung til að vera svona seint í bænum.

..................................

Það virkaði að höfða til samviskunnar, svo ég fékk allra náðasamlegast að fara heim með eitthvað utan um mig.

óóóóóóó, mig langar svo að kunna að stela myndum af Katíar myspaci, þetta eru yndislegar myndir af ballina. En ég kann það ekki svo þetta verðru bara að duga

Eina myndin sem ég náði að setja inná

Stal henni af litla krúttinu í miðjunni

hmmmmmmmm...................ég er með setninguna Enginn er verri þótt hann sé perri, alvarlega á heilanum.

Alveg stóralvarlega sko!

Þess vegna ákvað ég að gera Berglindi brjálaða með því að kalla hana pínuperra* í þó nokkuð margar mínútur í símanum........

Svo hugsaði ég með mér: Jájá hættu þessu nú og hugsaðu siðsamlega eins og 16 ára stúlkukind sæmir.

Svoooooooo.....ég fór bara í Rebubbled!

Og kappið í þeim leik fékk perrasetninguna góðu til að fara úr huganum.

Þá langaði mig að hlusta á tónlist.

Svo ég settist upp og setti uppáhalds uppáhalds diskinn minn í tækið, öll lögin úr söngleiknum Leg!

Þá fattaði ég að ég væri að hlusta á perralegustu tónlistina á Íslandi í dag. (common, þetta er Hugleikur sko)

Og svo stendur meira segja Enginn er verri þó hann sé perri á diskinum afþví að Auður skreytti hann fyrir mig.

Og þá bara gafst ég upp og ákvað að blogga um þetta.

Mikil glóra í því.

Persónulega held ég að þetta sé allt út af því að það er miðvikudagur, og á miðvikudögum eru oftast leikæfingar, og leikæfingar geta verið mjög svo perralegar á köflum. Ekkert alvarlega, vara svona pínuperralegar**

Mikið sakna ég leikæfinganna, fæ úr því skorið á föstudaginn eða laugardaginn hvort þær verða mikið fleiri hjá mér. Þá verður gert opinbert hverjir fá að leika í the Kvennaskólaleikrit.

Persónulega þrái ég hlutverk. En það kemur allt í ljós.

Ég fattaði eitt stórmerkilegt! Maður á alltaf að svara kennurum fullum hálsi. Ekkert vera dónalegur, bara ef að eitthver sögukennari fer að reyna að stuða mann þá svara honum.Vildi að ég hefði fattað aðeins fyrr. Þessi kennari hefur gg gaman af því að stuða nemendur, og ég var alltaf á tauginni og hélt að hann hataði mig.

En svo um daginn! Þá fór hann að dissa bóndastarfið! Var eitthvað að grínast vona ég. Sagði að þetta væri ekki almennileg vinna og bara leti! Ég varð svo yfir mig hneyksluð að ég þrumaði yfir honum ræðu (10 cm minni en hann reyndar) um bóndastarfið og kvaddi svo ískalt og gekk einbeitt á dyr.

Tek það fram að það var próf og ég var seinust úr því svo þetta varð ekkert over dramatic uppákoma í bekknum..........

Held samt ekkert að hann hafi búist við þessu, allt í einu breytti st rólegi nemandinn, sem fékk eiginlega bara pirringssvip þegar hann fór að segja að ást væri ekki til, hjónaband væri einskis virt, og að nesið væri lítið og ljótt í tímum, í stórhneykslaðan rökræðandi nemanda. Allavega þá er hann farinn að hlæja þegar ég svara honum fullum hálsi. Það gerist oft, hann labbar ekki fram hjá nemenda sem hann er með án þess að reyna að stuða hann.

En já, ég þarf ekkert að tjá mig um meira nema að uppáhaldsnammið mitt heitir comment, ´mér finnst alltaf gaman þegar ég fæ þannig.

SVo að bæjó

Orðskýringar

*PÍNUPERRI: skemmtilega gerðin af perrum, ekki vibbalega ógeðslega gerðin, heldur sniðuga djókgerðin sem er mjög algeng hjá menntskælingum.

 **PÍNUPERRALEGUR: Nokkurn veginn það sama og fyrir ofan mundi ég segja

Eitt alveg elska ég við þennan skóla: Það er endalaust nóg af tölvum í honum. Svooooo ef að einhver ákaflega gleymin mannneskja (so not me!) gleymir að kóræfingin sem hún er að fara á byrjar klukkan fimm en ekki á mjög eðlilegum tíma sem er hálf fimm og er ekki með veskið, og vill ekki fara neitt af hættu við að vera læst úti úr skólanum ..............ÞÁ fer hún bara í tölvuna á göngum skólans og bloggar eitt myndarlegt korters blogg fyrir þá sem finnst gaman að lesa bloggin hennar.

 Ekki reyna að neita því, þetta er kostur. 

Í gær þá bauð yndislegi skólinn Kvennó öllum nemendum sínum á leikhús að sjá Leg sem er náttúrulega bara æðislega gaman..........

En ég var samt svoldið óheppin með að vera í tímaþröng afþví að ég sá fram á að vera búin á kóræfingu klukkan hálf sjö og átti að vera mætt í leikhúsið klukkan hálfátta og í millitíðinni þurfti ég að ná strætó út á nes, klæða mig, fá mér að borða, go fara svo aftur niðrí bæ með strætó.......... En ég ákvað að vera algjör Pollýanna og hafa engar áhyggjur af því og vera bara glöð og kát.  Ég var samt ekkert svo glöð þegar ég missti af strætó klukkan korter yfir sex og þurfti að bíða í annað korter eftir næsta, og svo annað til að komast heim til mín.......

Ég var að byrja að stressast pínulítið í strætisvagninum en ákvað þó að halda rónni. Ég labbaði göngustíginn heim að húsinu sem varð allt í einu óraunverulega langur mjög penum og rólegum skrefum á n nokkurs stress............ Svo stökkbreyttist ég algjörlega þegar inn var komið og breyttist í yfirstressað og argandi óargardýr sem hljóp inn í herbergi (sem btw er bara við hliðina á útidyrahurðinni), reif helminginn af kjólunum út úr fataskápnum, fann engar sokkabuxur, vandræðaðist háum rómi við ekki neinn yfir stígvélaleysi og gerði heiðarlega tilraun til að tala við hina pollrólegu Berglindi þar til að ég hálfgrenjaði í símann að ég ætti ekki neitt til að fara í og gæti ekki klætt mig í símanum og bað hana vinsamlegast að hringja á öðrum tíma. Greyið Berglind bjóst örugglega ekki við að hitta á mig á svona viðkvæmu augnabliki, en svona verður maður bara þegar maður hefur aðeins tuttugu mínútur og finnur þá ekki neitt.

 Svo þegar ég átti að fara eftir fimm mínútur og stóð á götóttum sokkabuxum með annað helminginn af andlitinu málað að berjast við stressið bauðst hann Óli Klemm að skutla mér. Ég varð mjööööööög glöð og allt í einu varð allt miklu auðveldara. Allt í einu fann ég réttu sokkabuxurnar og ákvað að mynstraði mussukjóllinn sem mig langaði að vera í væri mjög fínn og alls ekkert of stuttur, og fannst líka mjög fínt að vera í hvítu hælaskónum við. Svo kláraði ég allt í mestu rólegheitunum, kveikti á útvarpinu sem ég var ekki búin að gefa mér tíma í, raðaði í töskuna mína, og fór svo fram alveg pollróleg og fékk mér kjötsúpu. Klæddi mig svo í kápuna, setti á mig trefilinn og labbaði rólega út úr húsinu í bílinn hans Óla.Svo var ég mætt alveg á réttum tíma í leikhúsið og hitti Völu, Katí, Steinunni, Hildu,, Ara og Bjart, og allir settustu inn í sal og hlógu sig máttlausa og þetta var bara mjögmjög gott kvöld. 

Boðskapur þessarar sögu var að það er greinilegt að stressið miklar allt. Ef maður er stressaður finnur maður ekki hlutina sína og verður seinn, en ef maður hefur tíma er maður pollróleg og finnur hlutina sína mjög hnitmiðað og ákveðið. Svo greinilegt er að maður á að taka lífinu með bros á vör og afslöppun í hjarta.En ég þrái komment á þetta boðskaparblogg 

Bæjó

Ef ég fæ tíu komment á þetta blogg

 þá blogga ég rooooooosa langt blogg

 um það sem á daga mín og annara hefur drifið

 hér í ástkæru Reykjavíkinni!!!

 Handa ykkur elskunum

 sem enn lesið bloggið mitt!!

Ókei??

Kommenta svooooo

Ps. Katí segði að ég væri búin að stökkbreytast yfir í gelgju! Mér hefur ekki brugðið svona síðan ég kom til Reykjavíkur

Although það gæti kannski virkað pínku ponsu gelgjulegt að leka nærri því undir gólf af hlátri yfir aldagömlum grískum gamanleik með erótísku ívafi.......

En þar var ekki á ferðinni gelgja,neinei við erum sko vaxnar upp úr því , þarna var á ferðinni lífsgleði og hamingja og mikið hláturskast sem á sér oft stað þegar ég og Vala sitjum of nálægt hver annarri.......

Meira seinna....

Ef ég fæ mín komment........!

Bæjó

DADADADAAAAAA- DADADADADADAAAAAA-DADADADADADAAAAAAA- DADADADADADADAAAAAA..............  

IT´S THE FINAL COUNTDOWN!!!!!!! 

 Já, ég er ofvirk í fm-partíi með sjálfri mér......og já takk, ég er að syngja með öllum lögunum sem ég kann.........og nei, mér leiðist ekki neitt, stelpan verður bara að bjarga sér, ef hana langar eitthvert út að dansa með yndislega hyper manneskjum með burn í annari hendinni og sveiflandi hinni..............EN GETUR ÞAÐ BARA F******  ALLS EKKI afþví að hún er búin að vera að skrifa ritgerðir í allt kvöld..........! Jamm, þá er bara að bjarga sér, það gengur bara vel, ég er allavega í söngfíling, og það við heimalærdóminn, þvílík súperdúperdugnaðarmennska er það eiginlega??

Svona btw, þá er ég ekkert í sveitinni, ég bara missti af farinu, my mistake....

 En jájá, fréttir úr Reykjavík?? Mér finnst standa bíóið sem ég er búin að fara í síðustu kvöld. Fyrst Knocked up, sem var bara fín, nema það að ég ákvað enn einu sinni að mig langaði EKKI að verða ólétt ......... og svo í gær var það Disturbia sem mig langaði ekki neitt geðveikislega að sjá því að ég verð ógeðslega hrædd við blóð og morð í myndum.......mér finnst það reyndar mjög, MJÖG eðlilegir hlutir, en SUMUM finnst skrítið hvað ég er hrædd............

en já , é gátti frímiða, og þegar það var búið að gera þetta að fimm stelpna bíóferð þá sleppti maður því ekkert..........gott að ég gat kúrt mig upp að Katí, annars hefði ég öskrað enn hærra.........mér fannst svo gaman að öskra, ég varð æðislega glöð þegar ég heyrði að fólk öskraði, svo ég fór bara að öskra líka, og hlæja líka, það var þegar ég taugaveiklaðist.......gerðist oft, spes blanda, jááááááá......... 

Ég tek það fram að ég var ekki lítil pirrandi skrækjandi smástelpa/gelgja......... ég skrækti ekki, ég öskraði af pure hræðslu, ég veit ekki hvort ég var pirrandi, Katí var ég pirrandi, þú sast við hliðina á mér?? Svo er ég ekki gelgja, ég er menntaskóladís, ég var heldur aldrei gelgja, ég fór á áttræðisaldurinn í staðinn, en tölum ekki meira um það............allir aðrir eru farnir að sofa og það háir mér svoldið að hafa horft á þessa mynd........

En já eftir þetta oversharing blogg er ég bara sofnuð, og ég vil fá komment, hvað varð um kommentin að norðan ég sakna þess að heyra í einhverjum að norðan...... 

En bæjó

Heyrðu er ekki kominn tími til að blogga um busunina??  Ég held það bara!Busunin byrjaði á þriðjudag, þá þurfti maður að gjöra svo vel að fara með strætó í skólann í öfugum fötum (in side out), með tígó og ómáluð, þetta hefu örugglega verið allt í lagi fyrir suma, en ég fékk allavega ljótuna, og hún fór ekkert næstu dagana.....

 Næstu tveir dagar liðu einhernveginn, með ótrúlegas mörgum hlátursköstum, þetta er svona það sem stóð upp úr:

• Allir voru stimplaðir, það stóð semsagt BUSI framan í öllum, það gerði ekki mikið fyrir útlitið....
• Margir fengu skilti framan á sig.....
• Vala greyið var klædd í tvo ruslapoka, því henni tókst að vera fín í öfugum fötum...
• Katí og ég vorum teipaðar saman á höndunum!! Af illum fjórðubekkingi..... Og við vorum að fara í tíma...
• Ég var alltaf dettandi af línunum......
• Við vorum sett í leikfimi á miðvikudaginn, allur skólinn horfði á okkur hlaupa eins go brjáluð, gera höfuð herðar, skríða eins og köngulær, og helling annað á blautum malarvelli.....! Og ég var í pilsi.....
• Ég komst þrisvar sinnum á svarta listann, einu sinni bað ég um það, einu sinni stóð ég ekki á línunni, og svo þoldi ein stelpan ekki að ég skyldi ekki beygja mig almennilega í leikfiminni og skellti mér á listann og Völu líka afþví að hún stóð rétt hjá mér.....

 Svo var það BUSAVÍGSLAN! Við þurftum að bíða til hádegis, sem var nóg til að gera mann taugaveiklaðan og jolly.....svo klukkan tólf biðum við öll upp í stofu.......og bara biðum, böðlarnir voru ekkert að flýta sér! Svo allt í einu heyrist svona Lord-of-the-ringdauðahræðslusinfóníu tónlist út af lóð og allt í einu var bankað brjálæðislega á hurðina........hún var nefnilega alveg óvart læst, ég varð pínu hrædd, alveg það mikið að ég sveiflaðist yfir borðið aftast í stofuna til Völu sem var líka hrædd.....

Svo æddu böðlarnir inn og þeir voru ógeð, í svona skurðlæknabúningum með rauða málningu á sér og hvítir og rauðir í framan, þeir öskruðu eins og brjálaðir og sprautuðu á okkur vatni úr risa vatnsbyssum, við þurftum að fara undir borð og aftur upp á borð og týna tyggjóklessur undan borðunum, og leika kindur, ójá, og fara í bleyju!! Og við fengum gg flottan busabol, kannski ekki beint flottan í skólann, en flottur minjagripur samt.

Svo hlupum við bara út á lóð go það var æðislega gaman, við þurftum að fara í svona hoppukastalaklifurbraut sem var rennblautur af vatni, og renna okkur niður sápuplast, ég tók aðeins of mikið tilhlaup og klessti beint á Hugrúnu, alveg óvart sko.......og svo þurftum við aftur að leika kindur og segja meme, og svo þurftum við að skríða í mold, og svona hringleiki með appelsínu og spilum, það var hent í mig vatnsblöðru af því að ég missti niður appelsínu í þannig leik, það var kalt......... 

Svo var okkur ollum safnað saman fyrir framan tröppurnar, og við þurftum að krjúpa og lúta böðlunum, og svo urðum við að vera kyrr og mátum ekki tala og líta upp, og þá fór yfirböðullinn að tala. Ég  hló svo svakalega af þeirri ræðu ( í hljóði auðvitað, mátti ekki heyrast í mér), hún sagði meðal annars að það væri svo ógeðslegt svitatáfýluog hormóna lykt af okkur busunum að það væri ekki hægt að anda að sér sama andrúmslofti og við, það skipti engu máli hvort að við hefðum verið vinsæl í 10 bekk, og að smettin okkar væru ógeðsleg. Skemmtilegt já. Svo las hún upp svarta listann, o gþeir sem voru honum þurftu að borða hákarl með súrri gúrku og gráðosti, og skola því niður með mysudrykk.......ég var ógeðslega hrædd, ég vildi ekki lenda í þessu, en svo var ég ekkert lesin upp því ég hafði ekki nógu fyndna ástæðu, vá hvað ég var ógeðslega fegin......  

Svo kom þessi æðislega stund þar sem við vorum vígð inn í skólann, ég fékk hnút í magann af hátíðleika, en það fór alveg þegar ég fékk ausu af ísköldu vatni yfir mig...... Svo urðu margir væmnir eftir á, mikið af knúsi og faðmi, auðvitað, allir að verða menntskælingar halló! 

Ég var ógeðslega rennblaut, skítug, og ískalt, en samt komst ég í strætó og í banka til að millifæra á debetkortið mitt, sem var allt í lagi, konan sem afgreiddi hafði bara gaman af þessu, örugglega ekki oft sem fólk kemur svona flott í bankann ......

Ef ég kynni að setja mynd af mér, Berglindi, Völu, Katí og Ernu eftir vígsluna myndi ég sko gera það, hún er frekar skrautleg........verð bara að stela þessum myndum af blog.central.is/ftpa (bekkjarsíðan)....

Vala komin í pokann 

Ég og Katí teipaðar saman 

 Við vorum eitthvað að pósa þarna Ég, Vala, og Katí

Gaman að dansa (Ingvi fór fyrir )

Bekkjarmynd í æðislega fyrirpartíinu

Svo var bara fyrirpartí og busaball, það var æðislega gaman, og allir dönsuðu af sér skóna, ég eiginlega bókstaflega, þurfti að labba heim berfætt því að skórnir meiddu mig svo mikið...... Vonandi entust þið til að lesa alla leið hingað, svo þið getið commentað  á þetta laaaaaaanga blogg! 

Bæjó

omgomgomgomgomgomgomgomg......!!!

 Busavígslan er að byrja eftir hálftíma! Díses kræst, hjartað slær eins og brjálað, og kvíðahnútshlunkur er að byrja að myndast í maganum. Plús sem maður bíður eftir að verða hyper af spennu, gerist örugglega bráðum hjá mér, það er allavega að gerast hjá Katí og Völu, þær eru orðnar snarjolly.....ekkert er vitað hvað á að gera við okkur, en við sjáum bleyjur, svið, hljóðnema, borð sem minnir mig óhugnalega á fórnarstall, hoppukastala og fullar vatnsflöskur.......

Ókei,  nú er ég orðin jolly, illilega jolly............bendi á þessa síðu hérna ef þið viljið lesa slúður sem var gert í þessu jolly ástandi = blog.central.is/ftpa  aðgangsorð: 123

Kíkið á þetta!! eða....

 En bæjó, kannski verð ég dauð á morgunn, fyrst ég þarf kannski að borða hákarlk og lýsi og mysu....